Gelukkig

Ik hou ervan als je vertelt over je ongeluk:
Een beetje geremd. Vrachtwagen rechts.
Adem versnelt, verkeersader stroomt over,
volledig overstuur. En dan niets. Mama.

Seconden lijken wel een uur. Trager kan niet meer.
Achteruit door voorruit. Alle banden verbroken.
Loeiende sirenes. Blikschade. Een blik vol schuld

dat je opentrekt, hevig door mekaar geschud.
Je zegt het met die droeve oogjes
alsof je erbij was, bijna. Ik word er langzaam van.

Zingende sirene. Ergens wordt een kind geboren.
Het zal binnenkort mama zeggen.
Ik hou ervan als je vertelt over je ongeluk.
Gewoon omdat het kan.